Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Στο Καπέσοβο, τα σπίτια...



Τα σπίτια στο Καπέσοβο,
ο Πλάστης  τα  'χει κάνει,

με  πέτρα του Άθω, και  πηλό

βαθιά  απ'  τον  Ιορδάνη.



Τα 'ναι κοντά στη μάνα-γης ,
τα 'ναι κοντά στο χώμα,
ιδρώνουνε τον Αύγουστο,
κρυώνουν το χειμώνα,

πίνουν το μύρο της βροχής

και  τ'  άρωμα της  γύρης,

μεθούν  οι  τοίχοι  κι  η  σκεπή,

μεθάει  κι  ο  νοικοκύρης


ρίχνει το ντέρτι το βαρύ, 

την πίκρα που τον τρώει,

απάνω απ' το θολό μυαλό,

 κάτω  στ'  ογρό  κατώι,

χώμα  να  σμίξει και νερό,

ν' ανθίσει, να βλαστήσει,

να γίνει γερο-πλάτανος

και μαύρο κυπαρίσσι,


με  τη  ζυγιά  του να  'ρχεται

ο  γκιώνης  να  λαλάει, 

τη μοίρα την ανθρώπινη

σα μάνα  ν'  αγαπάει.


..................................... 


Τα σπίτια στο Καπέσοβο,

τα δίπατα παλάτια,
να τα κοιτάς με ντροπαλά 
χαμηλωμένα μάτια.


30 Αλωνάρη του 2012